• Szkoła w dwudziestoleciu międzywojennym 1918-1939
      • Szkoła w dwudziestoleciu międzywojennym 1918-1939

      • 30.08.2022 23:22

      • Do roku 1918 szkoła rozkwitała jako instytucja prywatna, a wraz z powstaniem niepodległego Państwa Polskiego została w 1918 roku upaństwowiona i otrzymała nazwę „Królewsko-Polskiego Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły”, wkrótce przemianowaną na „Państwowe Gimnazjum Męskie im. Króla Władysława Jagiełły”.
      •  

         

          Maturzyści z 1918 r. (na podstawie monografii A. Macieszy).

        W okresie dwudziestolecia międzywojennego (1918-1939) szkoła stanowiła ważny ośrodek naukowy i kulturotwórczy w życiu miasta. Szkołę wspierało społeczne stowarzyszenie pod nazwą Towarzystwo Przyjaciół Gimnazjum im. Władysława Jagiełły, a funkcję dyrektora przez długi czas pełnił Konstanty Ludwik Dąbrowski (1916-1931), absolwent Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Warszawskiego, nauczyciel języka łacińskiego.

           

        Konstanty Ludwik Dąbrowski, dyrektor szkoły w latach 1916-1931.

         

         Dyrektor Dąbrowski w otoczeniu uczniów szkoły w mundurach wojskowych, którzy powrócili z wojny polsko-bolszewickiej; zdjęcie z roku 1921.

            

        Dyrektor Dąbrowski z kadrą i uczniami (tabla z lat 20. na podstawie monografii A. Macieszy).

         Rada Pedagogiczna z dyr. K. L. Dąbrowskim w roku 1922.

        Uwagę zwraca długoletnia praca inicjatorów i założycieli szkoły: Aleksandra Macieszy, Alojzego Stodółkiewicza i Józefa Rokitnickiego. Każdy z nauczycieli przepracował ponad 25 lat w Gimnazjum. Wzrasta w tym czasie ilość zatrudnionych kobiet na etatach nauczycielek. Jedną z najbardziej wyróżniających się i najdłużej pracujących w Gimnazjum była Janina Maciejowska.

          Janina Maciejowska, nauczycielka j. francuskiego, jedna z bohaterek "Szajki" S. Łosia.

        Zatrudniano często nauczycieli posiadających stopień naukowy doktora, m.in. Henryka Pyrzakowskiego, który posiadał stopień doktora filozofii i uczył w Gimnazjum języka łacińskiego, niemieckiego i propedeutyki filozofii. Pracę w szkole podejmowały niekiedy całe rodziny. Do takich należą: Kleindienstowie, Dąbrowscy.

         

        Gimnazjum zatrudniało też na stałe personel medyczny. Lekarzem szkolnym, pracującym od założenia szkoły do 1939 roku był doktor Aleksander Maciesza, wyjątkowo czynny i zasłużony lekarz, uczony, nauczyciel. W roku 1925 powołał do istnienia pierwsze w Polsce międzyszkolne kąpielisko, potocznie zwane łaźnią. Tu uruchomiono pierwszy szkolny gabinet stomatologiczny.

         

            

            Tabla z nauczycielami i uczniami szkoły z lat 20. i 30.

        Tradycją uczniów Gimnazjum stał się ich udział w życiu politycznym. Kiedy świat ogarniały żywioły wojny, uczniowie i nauczyciele zgodnie razem zaświadczali życiem o konieczności obrony wartości najwyższych. W 1920 roku do wojska polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej wstąpiło 199 ochotników. Walczyli oni w rejonie Ciechanowa, Mławy, Ostrołęki. W walkach zginęło 7 uczniów, zaginęło bez wieści 6, w niewoli znalazło się 27. Za ofiarność i bohaterstwo w walce 6 osób odznaczono Krzyżem Walecznych. Wszystkich poległych i walczących uhonorowano miejscami pamięci, które znajdują się w szkole do dziś. Jednym z najmłodszych poległych uczniów szkoły w wojnie polsko-bolszewickiej był Antolek Gradowski (zginął w wieku 14 lat 18 sierpnia 1920 r.).

         Hol w Jagiellonce z dwiema tablicami wmurowanymi na początku lat 20. upamiętniającymi uczniów i absolwentów poległych w walkach o niepodległość i w wojnie polsko-bolszewickiej.

         

          Uczniowie klasy VI w roku 1931.

        Historia szkoły w okresie międzywojennym odzwierciedla procesy reform oświatowych, jakie miały miejsce w międzywojniu, m.in. w ramach tzw. reformy jędrzejewiczowskiej z początku lat 30. XX wieku. W związku z tym szkoła w roku 1934 z 8-klasowego gimnazjum została przekształcona w 4-letnie jednolite programowo gimnazjum i 2-letnie liceum.

         

        W tym czasie szkoła przyjęła nazwę „Państwowe Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły”. Te przemiany przypadły na czas dyrektorowania Mariana Nałęcza. Przyczynił się on do lepszego wyposażenia gabinetów przedmiotowych: fizycznego, geograficznego, przyrodniczego. Zakupił też rzadką, jak na ówczesne czasy, pomoc dydaktyczną - aparat projekcyjny do wyświetlania filmów dźwiękowych. Podjął się również prac przy rozbudowie szkoły, ale przerwał je wybuch II wojny światowej.

         Marian Nałęcz, dyrektor szkoły w latach 30. (do wybuchu II wojny światowej).

         

         Gmach szkoły z przełomu lat 20. i 30. międzywojnia.

        Szkoła stanowiła ważny ośrodek edukacyjno-wychowawczy. Działały tu liczne koła zainteresowań i organizacje uczniowskie, jak: orkiestra szkolna, kółko mandolinistów, koła matematyczne, fizyczno-chemiczne, fotograficzne, esperantystów, radiotechników, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, PCK, przyrodnicze, „Filomatów” oraz Sodalicja Mariańska im. Królowej Korony Polskiej.

          Maturzyści Jagiellonki z roku 1934.

        Jedną z najliczniejszych organizacji, bo skupiającą aż 100% młodzieży, było Koło Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, które działało od 1929 roku. Jego opiekunem był nauczyciel matematyki Feliks Krzyżanowski.

         

        Tu rozkwitał płocki sport szkolny. Tu powstała w roku 1920 pierwsza w Płocku szkolna drużyna sportowa o nazwie „Jagiellonka”, początkowo z sekcją piłki nożnej, z czasem z sekcjami lekkiej atletyki, strzelecką, wioślarską, jazdy konnej, szermierczą, łyżwiarską. Od 1925 roku „Jagiellonka” figurowała na liście Związku Stowarzyszeń Sportowych w Warszawie.

         

        Również ożywioną działalność rozwijała drużyna harcerska im. Szymona Mohorta, rozkwitał teatr szkolny. Uczniowie brali udział w różnych uroczystościach i ważnych wydarzeniach mających miejsce na terenie miasta. Na przykład 10 kwietnia 1921 roku młodzież szkolna wzięła udział w powitaniu Naczelnika Państwa Marszałka Józefa Piłsudskiego, który odwiedził Płock w celu udekorowania miasta Krzyżem Walecznych za obronę Płocka 18 i 19 sierpnia 1920 r.

          Uczniowie klasy VIII a i b na wycieczce w Krakowie w roku 1933.

         

         Uczniowie na wycieczce we Lwowie w roku 1938.

        W Gimnazjum im. Władysława Jagiełły rodziła się płocka tradycja czasopism szkolnych. Najwcześniej, bo od 1925 roku ukazywał się miesięcznik „Echo Szkolne”, przemianowany w 1926 roku na tytuł „Do Czynu”. Kolejnym czasopismem był miesięcznik "Głos Płockiej Młodzieży" wydawany początkowo przez zrzeszone szkoły średnie Płocka, a od 1932 roku wyłącznie przez uczniów Gimnazjum Władysława Jagiełły.

         

        Dzieje szkoły z lat 1918-1939 stanowią nieprzeceniony przyczynek do dziejów oświaty polskiej okresu międzywojennego. Zachowane składy grona nauczycielskiego, sprawozdania z posiedzeń rad pedagogicznych, dzienniki lekcyjne, programy nauczania, podręczniki szkolne, fotografie i inne pamiątki są cennymi źródłami do poznania charakteru tamtej wyjątkowej szkoły, która wydała wspaniałe pokolenie Polaków („pokolenie Kolumbów”), które sprostało wyzwaniom historii w godzinie próby, jaką stała się II wojna światowa.

          Lekcja języka polskiego w przedwojennej Jagiellonce.

        Ten fragment dziejów szkoły doczekał się pięknego świadectwa absolwenta Gimnazjum z roku 1939 – prof. Stanisława Portalskiego („Wspomnienia Jagiellończyka. Stanisław Portalski w rozmowie z Leszkiem Skierskim”).

         

        Losy wielu znanych, wybitnych absolwentów szkoły z okresu przedwojennego zostały przedstawione w książce Romany Krystyny Kuffel „Jagiellończyków biografie niepospolite”.

        Należeli do nich m.in.:

        • wybitny prawnik Kazimierz Askanas,
        • pisarz Stefan Łoś, autor powieści „Szajka”, której akcja rozgrywa się w przedwojennej Jagiellonce,
        • aktor Henryk Borowski,
        • pilot nawigator Włodzimierz Augustyn,
        • żołnierz Armii Krajowej Stefan Bronarski,
        • architekt, profesor historii architektury polskiej Zbigniew Gąsiewicz,
        • historyk sztuki ks. dr Lech Roman Grabowski, wieloletni dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Płocku,
        • rzeźbiarz, wykładowca ASP Alfred Jesion,
        • dr med. laryngolog Wacław Kafliński,
        • światowej sławy leśnik, hilopatolog, entomolog, autor wielu publikacji prof. Witold Tadeusz Koehler,
        • wybitny historyk wojskowości Marian Kujawski,
        • współtwórca polskiej powojennej socjologii prof. UŁ Jan Lutyński,
        • leśnik, botanik, pionier fitosocjologii w Polsce Wacław Jan Niedziałkowski,
        • profesor medycyny, wieloletni rektor Akademii Medycznej w Gdańsku Jakub Penson,
        • lekarz, chemik, najwybitniejszy polski farmakolog XX wieku Janusz Wiktor Supniewski,
        • wybitny organizator polskiej produkcji lotniczej Jerzy Wędrychowski (Wendrychowski),
        • generał brygady, prokurator Jerzy Węsierski,
        • wybitny matematyk Witold Wolibner,
        • wybitny, światowej sławy pisarz emigracyjny Stefan Themerson,
        • chemik, organizator nauki polskiej na obczyźnie prof. Stanisław Portalski,
        • dziesiątki innych znakomitych absolwentów, wśród których byli uczeni, lekarze, prawnicy, działacze społeczni, sportowcy, artyści, nauczyciele.
        • 21 przedwojennych absolwentów szkoły zostało zamordowanych przez NKWD w Katyniu i Charkowie; szkoła uczciła ich w roku 2010 w 70. rocznicę zbrodni katyńskiej okolicznościową Aleją Dębów.

         

        21_Jagiellonczykow.pdf

        Prezentacja "Absolwenci Gimnazjum Męskiego im. Króla Władysława Jagiełły zamordowani strzałem w tył głowy przez NKWD wiosną 1940 roku" opracowana przez p. prof. Marka Mroczkowskiego.

         

      • Wróć do listy artykułów